hayati bir durum
Hayatım diyorsun ya aradaBenim için bir iyelikten öte,ayazı oldun aklımınSen hayat meselem oldunMematlar bir kenara...Ellerimle ördüğüm,Eldiven oldunİpleri içlerimdenDüğüm düğüm,Doladım çözmeden seni...Rüzgarım oldun, Derinlere estiğim.Ücralarıma haber...
geçmiş, geçmiş...
Sevgilim,gün geçer,bizden geçmez diyorsun.benim izlerimin üzerinden, yürür müsün hep dedigimde,kalkıp gidiyorsun...alınıyorsun belki,belki de küçük düşürücü,gitmeli sualler senin için...her kalan,gidenin arkasından,bulur mu sanıyorsun sonunda.yaz geçer,ben yeniden...
kıran dalgalar
bugün seni bir kadına anlattım...bir yüzüme baktı bir söylediklerime... ne kadar sıkı sarıldığımı,anlattım tekrar tekrar...Sen o kadar saramazsın,Ellerin büyükte,Yüreğin dar bir oda.Oysa ben,bir okyanus açmıştım...
gittin ya sen...
ah gittin ya sen..."ben" diyemiyorum ki artık,kendimden bahsederken...gittin ya sen,uçurum kenarlarına kurdum düşlerimisenli nameleri dallandırdımdur diyemedimbir tek sana mahkum tuttum kendimisen gittin,sana söylemedimben nevresimlerimi hepsen...
nasıl bu hale geldik
düze hayatımızda karmaşa dolmuşuzattığımız çiziklerbir bakmışız ki üst üste gelmişhaberimiz yokken ekose olmuşuzarkamızda bir koşturmaca vardıalacaklı insanlar nefesleri tutmuşbiz izimizi kaybettirelim derkenizlerimiz bir olmuş bizi...
gidenle kalan
sen gittin..ben istanbuluodama sığdırdım büsbütünavuçladım,gezdiğimiz sokaklarıbüsbütün karışladım...sonra ağladım.sen üstüme birşeyler yazdın.ben kaldım...sensiz nefret ettibünye kendindendizlerim kırıkhayat zikzak geçiyor benimlebir parçamı unuttumson gülümsediğin yerdeanladım.sensiz bıraktın dahem...
hayır bilemezsin...
atlamak nedir bilir misin ?her gün aynı köprüdentuttuğun korkulukaşinadır ellerinegözlerin o yolu bilirkaskatı karanlık,bir rüzgar,son bir öpücük gibi,tutsak oluphür ölmek demektir yeniden...ağlamak nedir bilir misin...
bilir kişi-liksiz
kramplarımı reçetelerim bilaharedumanlı bir yolda yürüyorum,sanki aramıza sıralanmışkalın toz bulutlarıbir kale daha yapıyor,aramızdaki yanlışların üstüneatıyorum bir çizik daha derinlerine,sırtlıyorum masum yanlarımızıarkamda zamanında oklanmış,acısız yürek deliklerin..aklımdan...
edebi haller
kurdum kendimi sekizebağırmaya başlarsamgerek, telaş yokdokun sadecebu kadar pervaneyleyakında uçarım.yatağıma saklanmış kadınlarsaçlar sarmaşıkben niye boğuluyorum diyorum..bir dünya kafam karışıkgönül gözü nerden çıktırüyalarim da saçmaladıof beynim...
üstümü karala
ortada mavi birşey yokkenben denizden bahsediyorum..pardon yanlış mı gördüm?süzülen birşeyler varyolunu şaşırmışyüzümde makas atıyorlar...günaydınlarım da dejenere oldu!sanki her sabahaynanın arkasındanbeni lanetliyorsunduraksamadanesnerkende görebilirim!bakmadan görebilmeyikeşfetti zatım.göz kapaklarımın...
olmasamıydık
camlarıma vuran nesiydi sonbahar'ın.buğulu penceremeadını da yazamıyorum.erir gider diye korkuyorum,cümlelerim bir gün...perdeler kapanıyor üstüme..karşımda yanlış seyircilertempo tutuyor içim,ve bir rahatsız.keşke evhamları geçipbitti deseydik.o ilk piyesinkapanan...
bil istedim
haber uçurmak değil buacıtasyonlarıma çoktançektim prangaları.sadece ben böyleyim.sadece bil istedim.hala her dokunduğumçocuk yanağındagözlerim dolar...yine bir sonbaharsadece seni anarımsadece bil istedim.bir kere zaman dursunben alayım,kokundan hıncımı...gözlerimde...
kendine git de benim için
gelemem artık benönce bunu tut aklında.gelmediğim içinzorunda kalmayacağım gitmelerin.rahat gibi gözükebilir.hayatımı soktum rutine,domino gibi bağladım birbirine.programlarım avuntulara kuruluhayata geçirme işi,etrafımdakilere.inan bilmek istemezsin.gördüm ya seni..hani kesikti...
Eksik Hayatlar
- "eksik birşeyi yok ki..."- "belki de bu en büyük eksiğidir..."yüzlerce yüzün arasındane kadar gezeceksin ?maskeli masum olarakgözlerini huysuz hale nasıl getireceksin?ben yakınım bu girdaplaraher...
Boyama Kitabı
sana bir boyama kitabi aldimisaretledim hep renklerinikaraladim keskin köşelericanini yakmasin diyekalemlerim kör gerçihatalarım traşladı kenarlarıkutusu eskilerden kaldıher ulaşan kutuya bir kalem bıraktı.bakma çok beceriksizimsiyahım beyazımla...
dudaklarım avuçlarında
avuçlarini aç dudaklarini kapabelki de bazen böyle yasamali insandudaklarindan düsemeyenleriavuçlariyla anlatmalikapatman gerek bazen biliyorumavuçlarin nasil da konusuyorparmaklarimin kirmizisindarüzgar kurutuyor avuçlarimiellerim bulaniyor dudaklarindakazagimda sakliyorum avuçlarimitüm...
Sözlerim tutarsız
unutsam da odamın bir köşesindeher sabah elim gidiyor üstüne üstüneellerimi kelepçeliyorum da gözlerime yasak yok yadoyuruyorum doyasıyaellerim mi anlatanyoksa sözlerim mi ağlatan seni...kördüğüm bir dikiş...
İstemeden Yaşamak
yürürken kaçıramıyourum gözlerimiher geçenden bir alacağım varher birine eskiden birşeyler vermişimhayatımın bir kısmını feda etmişim gibi...ben tanıyorum bu kokuyu,sanki kundakta sinmiş üstüme.bir zamanlar çizmişler...
son bakıştan bir önceki vapur
adam mı sarhoştu ?yoksa güzel olan mı yakamozdurüzgarları da sanatkardı,nasıl da yön verirdi,o cılız yaşlarına...bir İstanbul vardı...karaları bağlamadı o gece.kavuşturdu parmaklarınıve bıraktı...adam mı korkaktı,yoksa korkuluklar...
Nedendir ki,
boğazım kuruyorsa bazenbu acı çektiğimden değil,eski keşkelerime bakıp,iç çekişimdendir.gündüzlerimi saymıyorum ki gündenne zaman ki gider güneş,ben bakışlarımı o zaman açarımsokak lambalarıdır bıkan bendenve bir bir...