nasıl da içimde kalmış
çocuksu utangaçlığım.
ellerim ufaktı o zaman
saramazdı ki...
belinde birleşmezdi ki parmaklarım...
gözlerim duramazdı aynı yerde
halbuki nasıl da isterdi
aynı yönde saatleri bitirmeyi
kalbime ahkam kesemezdim,
her gittiğimde eve
yastığıma sarmalar,
başucuma koyardım seni.
Belki o zaman adam değildim,
ayaklarım değmezdi yere,
zıplardım posta kutusu için
ama o zaman da biliyordum
aklı selim değildim belki
çocuk yüreğim adam gibiydi,
adam gibi sevmişti seni...
