unutsam da odamın bir köşesinde
her sabah elim gidiyor üstüne üstüne
ellerimi kelepçeliyorum da
gözlerime yasak yok ya
doyuruyorum doyasıya
ellerim mi anlatan
yoksa sözlerim mi
ağlatan seni...
kördüğüm bir dikiş bulsam
öyle bir kapatacağım ki
hiç dokunmayacak,
ve hiç tutunmayacak
kelimelerim ağlarına..
